Państwo totalitarne. Największe zagrożenie dla demokracji stanowi totalitaryzm. Istotą państwa totalitarnego jest powszechna kontrola wszelkich przejawów życia społecznego oraz postępująca, totalna indoktrynacja. Władza państwowa skupiona jest w rękach jednej partii (np. partii komunistycznej w ZSRR czy niemieckiej partii nazistowskiej NSDAP), nie ma więc mowy ani o zasadzie podziału władzy, ani o legalnie działającej opozycji. Interes jednostki podporządkowany jest interesowi partii i państwa. Wobec osób przeciwnych takiemu państwu stosowany jest terror fizyczny i psychiczny (obozy koncentracyjne, więzienia, ośrodki pracy przymusowej, surowe prawo, deportacja itd.). Przykładem państw totalitarnych byty Niemcy hitlerowskie, stalinowski ZSRR i faszystowskie Wiochy.
Państwo autorytarne to państwo, w którym nie ma warunków do działania społeczeństwa obywatelskiego i idei samorządności. Udział obywateli w życiu politycznym podlega stałej kontroli i sprowadza się do pewnych rytualnych zachowań i przyzwyczajeń, nie wynika z wewnętrznych przekonań, nie jest odzwierciedleniem poglądów politycznych czy społecznych. Organizacja państwa opiera się na silnej władzy wykonawczej w rękach jednostki obdarzonej dużym autorytetem i na rozwiniętym aparacie przymusu (wojsko, policja). Organy przedstawicielskie odgrywają w rzeczywistości drugorzędną rolę. Do państw autorytarnych zaliczyć można na przykład Argentynę rządzoną przez Juana Peróna, Zair pod rządami Mobutu Sese Seko, a wcześniej Austrię z lat 1934-1938, Węgry rządzone ponad 20 lat przez Miklosa Horthy’ego czy Portugalię pod władzą Antonia Salazara (do „rewolucji czerwonych goździków” w 1974 r.).
